Spreekstalmeester van de blues

 

 

Daar sta je dan. In zaal Hofsteenge, op een druilige zaterdagmiddag in november. Gekleed in passende bluesblouse. Beetje zenuwachtig maar hoofdzakelijk trots op dat ik dit mag doen. Want presenteren vind ik leuk. Ik krijg energie van het aan elkaar praten van een programma. En dan kreeg ik van Koert Broersma van Binnenblues Grolloo ook nog een prachtige titel opgespeld; Spreekstalmeester. Een woord waarnaar ik al lang zocht. Een functie die zijn oorsprong vindt in het circus. Daar kondigde de spreekstalmeester alle artiesten aan. Ook een woord die allerlei nieuwe synoniemen kent zoals: dagvoorzitter, presentator, moderator of ceremoniemeester. Maar spreekstalmeester dekt het meest de lading. Bedankt Koert.

Zo kondigde ik, toen de klok 5 uur sloeg, de eerste blues artiest aan. ‘Het is hoogste tied voor de blues’ brulde ik door de zaal. Mijn voorbereiding was goed geweest. Een wijze les van een verkooptrainer was ooit; wie zich vergeet voor te bereiden, kan zich voorbereiden om vergeten te worden. Na een aankondiging met een klein beetje spanning in mijn stem begon de Bonamassa van het Noorden Tom Veltien zijn gitaar te beroeren. De kop was eraf, opluchting, spanning weg.

Vanaf toen voelde ik me als een vis in het water. Als een chefkok in zijn keuken. Als een bluesfan in Grolloo. Want Grolloo is echt het mekka van de blues. Van allerlei windstreken komen bluesfans naar Grolloo om van de diverse ritmes van de blues te genieten. Vaak gecombineerd met een bezoekje aan het prachtige Cuby museum. Een plek waar ik eerlijk gezegd ook pas die vrijdag ervoor, voor het eerst kwam. Een plek waar iedereen op een leuke en rustige manier kennis kan maken met de geschiedenis van Cuby en een snufje Egbert Streuer. Echt de moeite waard om eens een kijkje te nemen op een druilige zondagmiddag.

De hele middag en avond gaf ik het podium aan verschillende blues artiesten. Ik kan wel zeggen dat ik opgegroeid ben met de blues. Geen die-hard fan maar ik kan er erg van genieten. Ooit begon dit zo’n twintig jaar geleden met de bluesbands op zondagmiddag bij John. Na die tijd lekker eten van het bluesbuffet voor een tientje.  Ook heb ik nog de laatste concerten van Cuby mee mogen maken in Grolloo, op de TT donderdag en een keer bij Zaal Hingstman in Zeijen. Prachtige avonden met goed gezelschap van vrienden en bier.

Dat blues iets is voor oude mannen met baarden en zwarte kleren, is ook achterhaald. Zowel de muzikanten als bezoekers blijken ook nu weer in Grolloo dikwijls nog niet de 40 lentes te hebben aangetikt. In één van mijn introducties heb ik dan ook even aandacht besteed aan het prachtige project dat op stapel staat: Blues voor kids. In dit project gaat Martijje Lubbers samen met Albert Haar aan de slag met een lang gekoesterde wens van Harry Muskee; kinderen op een laagdrempelige manier kennis laten met de bluesmuziek.  De try-out start, hoe kan het ook anders, op de basisschool in Grolloo. Daar waar ook mijn muzikale vorming is begonnen met meester Schrotenboer en zijn te dikke drumstokjes.

Rond middernacht bedankte ik namens de organisatie alle bezoekers en nodigde ze uit voor volgend jaar. Een luid applaus klinkt. De mensen hebben zichtbaar genoten. Een goede line-up, lekkere sfeer en prima te eten en te drinken. Lekker de blues opgelopen.

Na nog wat drankjes fiets ik richting mijn hometown Schoonloo. In de kroeg brand nog licht. De verleiding is groot en niet te weerstaan. Nog even een afzakkertje bij Alie en Elina. Bij binnenkomst trekt mijn opvallende outfit de aandacht. Wat is dat nou Anton? Ik reageer met enige trots. “Nou dat is nou een blouse waar je de blues van krijgt”.